روزهای من

سلام

دیشب  تلویزیون بیسکویت سبزو پخش کرد!

Soylent Green که به" بیسکویت سبز" ترجمه شده ،یک فیلم علمی تخیلی ساخته کارگردان معروف آمریکایی "ریچاد فلیشر"در سال 1973 است. "بیست هزار فرسنگ زیر دریا "و "گاندی "هم از فیلمای این کارگردانه.

داستان فیلم تخیلییه و داره نیویورکو توی سال 2020 نشون میده.اینکه جمعیت اونقدر زیاده که به همه غذا و ثروت نمیرسه و فقر تنها مشخصه مردم اون دوران خواهد بود. در این  بین یه کارخونه معروفی وجود داره که بیسکویت سبز رنگی رو تولید میکنه که غذای اصلی مردم جهانه .این بیسکویت کم حجم، پروتئینی و ارزونه.  یه کاراگاه بنام" تورن "که شخصیت اول هم هست سر پیدا کردن قاتل یکی از افراد هیئت رئیسه این کارخونه ،می فهمه این بیسکویتا رو از جسد آدمای مرده درست میکنن.!!!!

از صحنه های باحال فیلم یکی جاییه که تورن با همکار پیرش" سال" گوشت و سیب میخورن و نشون میده که اینجور مواد غذایی در اون موقع چقد کمیابه و دومین صحنه هم "خانه ابدیت " ،یا  مرکز کمک به خودکشی آدمای نومیده که خیلی برام جالب بود.البته الان اسم فلم خیلی معروفه و هم یه شعار سیاسی شده و هم این اسم، اسم یکی از مجله های معروف آمریکاییه!

یه جوارایی سویلنت گرین نماد مردمه"  Soylent Green is  people"

یادمه اولین باری که صداو سیمای ایران این فیلمو پخش کرد، من کلاس چهارم دبستان بودم . سینما 4 شبای جمعه دیروقت پخش میشد. من و داداشی نشستیم که فیلمو تماشا کنیم. دادشی وسط فیلم خوابید و من تا آخرش فیلمو دیدم. چقد ذوق کرده بودم که من یه فیلمو تا آخر آخرش دیدم. با داستان عجیب و غریبش کلی حال کرده بودم .واسه دوستام تو مدرسه تعریف می کردمش!همیشه دلم میخواست یه دفه دیگه این فیلمو ببینم .تا اینکه دیشب وسط فوتبال زیرنویس کردن میخوان پخشش کنن.

چقد برام عوض شده بود.فیلم سانسور شده که تبدیل به 72 دقیقه شده بود، دوبله خیلی بد و قدیمیش از چیزایی بود که واقعا اذیتم می کرد. فیلمش هم خیلی گاف داشت.لباسای آدما شبیه زمان الیور تویست بود! معماری قدیمی خونه ها ،اسلحه های آدماش همه مال 1980 بودن نه 2020! آخرش هم خیلی ناگهانی تموم شد. بماند که داداشی هم دوباره وسط فیلم خوابش برد، اما واقعا این فیلم اونی نبود که من اونهمه دوسش داشتم!!!کلی خورد تو ذوقم. چقد من بچگیام آدم ساده ای بودما!!!!

خیلی تو ذوقم خورد. یادم باشه هیچ وقت نخوام بدونم چرا گذشته ها خوشحال بودم؟ هیچ وقت نخوام بدونم چی باعث شده بود که من یه خاطره خوب داشته باشم.خاطره های خوب همشون واسه اینن که تو دوباره و بی دلیل توی حال خوشحال بشی!!!