روزهای من

سلام به همه. میدونم که خیلی وقت بود پست نذاشتم. در حقیقت درگیر کلاسهایی بودم که این مدت میرفتم . کلاسهای ان ال پی که فوق العاده است و تاثیر زیادی روی زندگی داره. پیشنهاد میکنم شما هم اگه این کلاسها رو توی شهرتون پیدا کردین ، حتما شرکت کنین. من فعلا درحال گذروندن دوره ی دیپلما هستم . اما همین اندازه هم کلی زندگی منو تحت تاثیر قرار داده. یکی از این کلاسا کلاس اناگرام بود . که من فهمیدم الان تیپ ۷ هستم :-) .... تمام ویژگی های تیپ ۷ رو که بذاریم کنار از حس اینکه این تیپ چه علاقه ی زیادی به غافلگیر کردن و غافلگیر شدن داره نمیشه گذشت... بعد از دونستن این ویژگی ذاتی ام شب داشتم به خدا میگفتم خدایا چرا من اینهمه دوستامو موقع تولدشون غافلگیر میکردم اما هیچکس برام انقد وقت نذاشت و کاری نکرد؟! فردا صبحش که یکشنبه هفته پیش باشه، بسته ی پستی از طرف دوستم ، بدون مناسبت خاصی بدستم رسید که برام یک کتاب قشنگ خریده بود به اسم « رز گمشده». نویسنده کتاب «سردار ازکان» و آقای بهروز دیجوریان اونو ترجمه کرده. کلی حس و حال خوب از داشتن یه همچین دوست خوبی، یه همچین روز قشنگی و یه همچین غافلگیری زیبایی و داشتن خدایی سمیع و رحیم ، خوندن کتابو شروع کردم. 

شاید بشه گفت کلیت کتاب بر اساس مبانی عزت نفس نوشته شده،و آموزش و یاد آوری عزت نفس در قالب داستانه. 

توی این کتاب چیزی که بیشتر از همه مهمه درسهای خودشناسیه و اینکه بهترین لذت جهان، قبول و پذیرش اون چیزیه که ما هستیم ... و این هویت نه برتری خاصی نسبت به دیگران داره و نه اینکه چیزی از بقیه کم. هویت ما مخصوص به خودمونه و باید سعی کنیم شکوفاش کنیم. 

متاسفانه کتابو بعد از اینکه خوندم به یکی از دوستان قرض دادم.اما مطمئن باشین هر وقت آوردش براتون بیشتر از اینا مطلب میذارم. شاد باشید