بازمانده های گروه دنگ شو حالا شدن "پالت"...همچنان با آهنگهای زیبا و دوست داشتنی. که فرصت تجربه شنیدن آهنگ های قدیمی را اما جوری دیگر برایمان ایجاد میکنند. وریتمی که حالا خیلی دوست داشتنی تر شده. چون به هرحال ما بچه های این دوره هستیم. و متاسفانه بیشتراز آنکه موسیقی سنتی ایرانی شنیده باشیم موسیقی با سبک بلوز و راک نیویورکی شنیده ایم.
یادم نمیره خاطره ای که از یکی از آهنگهای اولین آلبوم "دنگ شو" دارم. داشتم آهنگ "آسـه آسـه یواش یواش اومدم در خونتون ..." رو با خودم زمزمه میکردم که بابام بهم گفت این چه وضعیه میخونی؟ اینجوری نیست آهنگش.ببین اینجوریه. و اونجوری که از دلکش شنیده بود میخوندش.. :)))
خودمونیم .در کل باحاله آهنگاش...
حالا زیر براتون لینک دانلود یک موزیک ویدئوشونو میذارم براتون که از "پالت"ـه .خودتون قضاوت کنین.
... چی بگم تسلیت باد؟ مبارک باد؟ گرامی
باد؟... امممممممم؟ 
...دقیقا مامان و بابای گلم که برا خودشون تازه عروس دوماد
بودن 
هم همین حسو داشتن. مامانم میگه کارتای عروسی رو هم حتی پخش کرده بودیم که
آقای طالقانی فوت شد و سه روز عزای عمومی بود. حتی آرایشگاها هم تعطیل شده بود...
ما هم مجبور شدیم خیلی جلسه رو آروم و بی سرو صدا بگیریم...
و
میخواست بپرسه چرا نیومدی؟ و من خودمو آماده کرده بودم که بگم : خب میدونین من
دیشب تا دیروقت خونه نبودم نرسیدیم بیام باز هم اگه قبول نکرد بگم آخه نمیتونستم
اونجا رو هم کنسل کنم بیام .اگه قبول نکرد بهش بگم آخه اونجا رو قبل از شوما قول
داده بودم . اگه قبول نکرد بگم نتونستم برم آرایشگاه آخه و اگه بازم قبول نکرد
قاطی کنم و بهش جواب غیر منطقی بدم که اصلا سالگرد عروسی بابا و مامانم بود،
سالگرد عروسی های آروم و بی سر وصدا!
که یهو یه خانومی با مانتو و شال سفید از تو
206 اومد پایین و روبه آقای همساده مون : ای وای بابایی حتما خیلی معطل شدین... من
و بابامم دیگه اومدیم تو خونه و بابام تقریبا با لحن همون خانوم گفت: عروس
خانومشون بود دیدی؟
. و با خودم گفتم آخی چقد به خود آق پسر همساده مون میومد که
هر وقت بهمون میرسه یا از دورما رو میبینه، تا بناگوش لبخند میزنه و سلامش هم میدی
همونجور لبخند میزنه...
عروسیتون مبارک باشه آق پسر خندان!
. عمه عین نمیتونه مقاومت کنه و به دیار باقی می شتابد. (خیلی ممنون خدا رفته های شما رم بیامرزه!)
.و مامانم بهش میگه نکنه جزو
اصحاب کهف بودین
؟!! و اون هم هار هار خندیده. دختر عموهای مامانم یکم که از تموم
شدن مراسم میگذره به مامانم میگن که: 
– آفرین
بامزه بود بیمزه خانوم! – مرسی مامان .راستی عمه هم منو دیده ؟شاید من کوچیک بودم
و یادم نمیاد ... و مامان برام تعریف کرد موقعی که منو حامله بوده، یکی از
دختر عمه هاش که از تعریفایی که مامانم میکنه ، برمیاد که ملکه ی مهربونیا بوده،
فوت میکنه و دوباره تموم فامیل دور هم جمع میشن و سعی میکنن کدورتا رو به خاطر روح
پاک اون یعنی عالیه خانوم کنار بذارن! مامان میگه : عمه موقع زایمانم اومد
عیادتم و اتفاقا چون بافتنی اش هم خوب بود یه لباس نوزاد هم که برات بافته بود میاره .تو رو بغل میکنه و از من میپرسه اسمش چیه و منتظر بود که من بگم عالیه! و
وقتی میگم گذاشتیم فاطمه ،دمغ شد و من گفتم نذر داشتم که گذاشتم فاطمه و اونموقع
عمه گفت مبارک باشه قدمش...
. من به شوخی به بابام گفتم :شوما فقط
دومادی ،خودتو ناراحت نکن. بابام گفت: من همون دوماد مهربونه ام! 
بابام خواست بره
که منم گفتم :بابا باهاتون بیام؟ مامانم گفت: چی ؟! میخوای بری؟!!!
بابام بهم گفت: بیا . رو کردم به
مامانم و گفتم آخه من اصلا ندیدم قوماتونو مامان!. مامانم هیچی نگفت و دوباره نگاهشو
انداخت پایین و رفت تو فکر. آروم با بابا ترکش کردیم تا بریم سر خاک عمه عین...
...خودمو پشت بابام قایم کرده بودم و یواشکی میومدم جلو یه نگاه بهشون
مینداختم. تو این جمعها بودم که به زور سعی میکردن منو نبینن.مثلا همین دیشب که
داشتن از بازگشایی مجدد مدارس تو تلویزیون حرف میزدن، مامان و بابا برا هم میگفتن
اولین باری که رفتن مدرسه چه حسی داشتن، من هم یهو از حسم گفتم بعد دیدم دارن اونا
همونجوری حرف میزنن و گوش نمیدن بهم
.خب تو یه همچین جمعی من تکراری بودم که محلم
نذاشتن ، اما اینجا که دیگه من یه چهره ی جدید بودم! فاتحه مو زود خوندم و داشتم
به اون خانوما که حالا همشون به احترام بابام پا شده بودن و با ما فاتحه میخوندن
نگاه میکردم. اَاَاَاَاَ چه قد مامان!
همشون عین مامانم بودن . یکیشون مامانم بود
با چشمای درشت درشت ،اونقد چشماش گیرا بود که بزور میشد
بعد خندید که بگه شوخی کرده و گفت :
اووووووف زبونت فاطمه! مامان برگشت و چشاش حسابی پف کرده و قرمز بود ومعلوم بود
حسابی با دختر عموهاش گریه کرده.
از دمنوشای ابتکاری من میزدیم بهش
گفتم: داداشی به نظرت اسم من عالیه بود خوشگل بود؟ بهم گفت : ایشششششششششش فاطمه!
عالیه چیه اصلا خوشگل نیست. 
اگه میخواستن بذارن اسمتو عالیه من نمیذاشتم. گفتم : خوبه
که. اسم علی هم به عالیه میاد. بعد داداشی گفت : مامان به منم گفته بود اسم علی رو
هم که علی گذاشته میخواسته منو هم بذاره عماد! بعد من یهو گفتم : ایششششششششش اصلا
خوشم نمیاد.عماد اسم مردای سبزه اس! داداشی گفت : خودمم همین فکر رو میکنم .یکی از
دوستامم که عماد اسمش بود، سبزه بود. گفتم : تازه سبزه با چشمای سبز یا عسلی ! ....و کلی خندیدیم .
.پیشنهاد برای یه کار رو قبول کردم.اما خب خیلی سنگینه و من هم با تمام قوا دارم تلاش میکنم خودمو به استانداردی که میخوان برسونم.بدیش اینه که فقط به درسام شاید کمتر برسم.خیلی موقعیت حساس و استراتژیک شده. باید حسابی حواسمو جمع کنم بیخودی وقت هدر ندم.
.رو سینی فقط یه لیوان چایی مونده بود.یه ماگ سرامیکی که دسته اش شکسته بود و یه ترک هم رو لبه اش افتاده بود. و یه چند جمله هم روش نوشته شده بود برای روز پدر . داشتم میخوندمش که یهو یکی از اون خانوما گفت اون لیوان آقای مدیره. بعد من یهو گفتم آها نیس خیلی داغونه فکر کردم مال کاراموزاس!!!
به نظر خودم حرف بدی نزدم ولی مثل اینکه از رک بودن من خوششون نیومده باشه ،داشتن همو نیگا میکردن. منم لیوانو ورداشتم گذاشتم رو میز آقای مدیر و با لیوانی که رو میزش بود ، عوض کردم و بهش گفتم پس شوما هم از کوزه شیکسته آب میخورین...
این بود که آقای مدیر خیلی خوشش اومد و هی تا آخر روز هرچی از گرفتاریاشو تعریف میکرد حتی برا خوش نمکی به این جمله ختم میکرد و منم زورکی میخندیدم.
. خلاصه همه فروشنده ها هم میومدن تا آخرین نفس برامون عینک می آوردن و بازارگرمی میکردن، مام که فقط رفته بودیم ببینیم ، قصد خرید نداشتیم،هی عذر خواهی میکردیم و قول یه وعده دیگه رو میدادیم.دو سه جا هم بود که داداشی هی میومد در گوشم میگفت بیچاره هلاک شد زودتر یه چیزی بگو بریم
.من نیگا یارو میکردم دلم نمیومد.داداشی هم میسپردش به من که ازشون عذرخواهی کنم.اصا یه وضعی.خیلی شب فانی بود.باز هم دو سه جا موند که گذاشتیم برا بعد. اما دیشب تصمیمم یکی شد یهو که برم یه عینکی که 5شنبه توی یکی از این مغازه ها دیده بودیم بگیرم.اصا خیلی جو گیر شدم. رفتیم سفارش دادیم. عینک بدی نیس...خوبه مدلش میاد بهم ولی خب به پای اون عینک قبلیم نمیرسه. خدایی باید الان با این وضع بازار دو دستی عینکایی که داریمو بچسبیم .حداقل جنس اصله و پول بابت این جنسای چینی که به قیمت خون آدم میفروشن نمیدیم.همین دیگه الان این پست رو با عینک جدیدم نوشتم.
تازه نمره چشام هم بالاتر رفته بود.
یک روز پروانه خواهم شد .بگذار زندگی هرچه می خواهد پیله کند...